Peltaści C.D.

Druga grupa trackich peltastów (pierwszą można obejrzeć w jednym z wcześniejszych postów) - lekkiej piechoty. Wynik weekendowego malowania i fotografowania.

Tracki dowódca

Tracka armia coraz bardziej nabiera kształtu. Przez weekend przysiadłem do malowania, czego efektem jest ten dowódca (Troop Commander). W systemie Field of Glory jest to najniższy rangą rodzaj dowódcy, ale bardzo przydatny do wzmacniania oddziałów w walce wręcz.

Figurki oczywiście Xystona. Tym razem dowódca pochodzi z północnych, górskich plemion. Jego zbroja i strój są typowo scytyjskie, ponieważ na północy Tracji bardzo widoczne były wpływy kulturowe tego koczowniczego ludu. Trakowie prowadzili z nim czasem wojny, ale przede wszystkim handlowali.

W armiach królestwa Ordysjańskiego z południowej Tracji (a taką własnie przygotowuję) przedstawiciele północnych plemion często słuzyli jako najemnicy. Nie oznaczało to wcale jednak aby uznawali oni jakąkolwiek władzę królewską. Władcy po prostu ich zatrudniali.



Obstawa dowódcy to zaprawieni w bojach traccy górale z tradycyjnymi zakrzywionymi mieczami - rhomphaiami. Zdecydowanie typ ludzi, którzy szukają walki i których raczej nie chciałoby się spotkać podczas górskich podróży.

Pokaz slajdów

Powyżej efekt moich zabaw Windows Movie Makerem, mała wprawka przed poważniejszymi projektami filmowymi, stad pewne niedociągnięcia w rozdzielczości i ogólnej jakości, za które przepraszam.

Za tło muzyczne służy tradycyjna partyjska muzyka.

Partowie jeszcze raz

Dawno na moim blogu nie zamieszczałem nowego wpisu, za co przepraszam. Obiecuję że już wkrótce pojawi się na nim więcej zdjęć mojej armii Traków, którą mam obecnie na warsztacie.

Tymczasem wracam do moich ulubionych Partów

Katafrakci, w tym katafrakci na wielbłądach (moja pierwsza zakupiona i pomalowana jednostka do Warmastera Ancients). Ta ciężka kawaleria złożona z możnych była główną siłą uderzeniową armii. Uderzała na przeciwnika osłabionego ostrzałem konnych łuczników.
W grze umiejętnie użyta może przeważyć szalę zwycięstwa zwłaszcza w starciu z armiami opartymi na piechocie. Jest również bardzo odporna na ostrzał.

Trakowie C.D.

Poza władcą Traków na wojnę prowadzili pomniejsi przywódcy plemienni. Możni z północnej Tracji używali odmiennych rodzajów pancerzy i broni niż ci z południa. Na zdjęciu dowódca części armii pochodzącej z północnych plemion wraz z przybocznym gwardzistą. Obaj w zapożyczonym od Scytów pancerzu łuskowym i ubiorze. Północni Trakowie często ozdabiali też swoje konie skórami dzikich zwierząt, stanowiącymi oznakę prestiżu.


To natomiast dowódca oddziałów z południa. Zarówno on, jak i jego przyboczny używają pancerzy, hełmów i broni wzorowanych na hellenistycznych. Nie oznaczało to jednak całkowitego upodobnienia się do kawalerzystów z Hellady. Trakowie modyfikowali i unowocześniali grecką broń.

Nadciąga ciężka jazda

Każda armia potrzebuje dowódców, więc pomimo mojego zdecydowanego antymonarchizmu zasiadłem do modelu trackiego władcy.

W przypadku Traków władza królów i wodzów była bardzo ograniczona, a wielu wojowników było bardziej podporządkowanych swoim plemionom czy klanom.

Oto głównodowodzący moją armią Traków (Inspired commander) oraz sztandarowy (figurki Xyston, sztandar to konwersja z zestawu trackich dowódców Magister Militum)


Razem z Królem na wojnę ruszała elitarna ciężka jazda. Traccy możni w wielu wypadkach czerpali z greckich wzorców, stąd ich ekwipunek. Przewyższali jednak kawalerię większości greckich miast umiejętnościami jeździeckimi.